Zwangere mannen

Als je zwanger bent gebeurd er van alles in je lichaam. Teveel om op te noemen nu want dan zijn jullie al afgehaakt voordat de cleu van het verhaal komt. Maar geloof me maar er gebeurd een hoop om zo'n kindje te laten groeien. Daarom krijg je ongetwijfeld klachten. De ene vrouw veranderd letterlijk in een heks, de andere in een olliebol en weer een andere in een waggelende eend. Daarbij zal je je ongetwijfeld moe voelen, soms ook misselijk in het begin. Je zal hier en daar pijntjes krijgen, meestal onschuldig gelukkig. Helaas ben ik als ik zwanger ben een heks met een ingeslikte olliebol die als een waggelende eens door het leven gaat en de hele dag pijntjes en andere ongemakken ervaart. En helaas zijn er op dat moment ook vrouwen in mijn omgeving die op wonderbaarlijke wijze bijna nergens last van hebben. Deze vrouwen moet je ten alle tijden ontwijken!

Mijn vriend vond het in het begin lastig en onhandig dat ik klachten kreeg waardoor ik en hij dus ook beperkt werden in onze vrijheid. Dat was voor hem natuurlijk zwaarder dan voor mij die arme ziel! Maar tijdens mijn zwangerschap werd ook hij moe. Ook viel het me op dat hij buitensporig reageerde op mijn buitensporige zwangere gedrag. (stel je dat eens voor en dan negen maanden samen in één huis...jaja!) Zo aan het einde van mijn zwangerschap vonden we het allebei wat vreemd en hij ging naar zijn huisarts om de situatie uit te leggen. “Ik ben moe” vertelde hij die beste man. Hij moest even met de dokter praten en omdat hij sportte, niet te dik was, er geen depressie in de familie zat enzovoort mocht hij zijn bloed laten controleren. Door de vermoeidheid vergat hij te bellen voor de uitslag maar gelukkig kon dit later ook nog wel. En je raadt het al, niks, nada, njente te vinden in zijn bloed. Ineens bedacht ik me dat een vriend van mij ooit een artikel op Facebook had geplaatst waarin wetenschappelijk werd aangetoond dat je als je vrouw zwanger is, je last kan krijgen van een soort zwangerschapssymptomen zoals het krijgen van een buikje. Ik Googelde en het heeft zowaar een naam! Het Couvadesyndroom. Komt van het franse woord Couvade wat  uitbroeden betekent. Kort komt het erop neer dat mannen last krijgen hormonen in hun bloed waardoor ze zwangerschapsklachten krijgen. Vermoeidheid, een buikje (weet je ook eens hoe dat voelt) hormonen, pijntjes en soms zelf weeën. Bingo! Aangezien ik een erg gevoelige man heb kon ik op mijn vingers natellen hoe de vork in de steel zat. Mijn man was hartstikke zwanger! Al die beloftes over dat hij mij goed zal behandelen als ik onder invloed was van hormonen kon hij helemaal niet waarmaken want hij was zelf onredelijk door zijn eigen hormonen! En dat ik

’s avonds met dikke buik nog altijd sta te koken en op te ruimen en daarna ook nog van de bank moet rollen om een theetje te zetten om samen het nieuws te kijken was ook echt nodig want meneer heeft ook een buikje en voelt zich zwaar vermoeid. Om maar niet te beginnen over zijn pukkeltjes en buikpijn. En dat bewijst het maar weer eens dames! Mannen zijn en blijven mietjes en zoals Beyonce het zong “Who rule the world? Girls”

Mindset of ik doe je wat!

Ik ben zwanger. Harstikke! Tonnetje rond. Voordat we erover dachten om samen zwanger te worden heb ik geprobeerd mijn kansen in te schatten bij mijn vriend. “Kan jij eigenlijk wel  met mij  omgaan als ik straks onredelijk ben door hormonen?” Alle details die je liever niet hoort als man heb ik er natuurlijk uit deze vraag gelaten. Dan had ik moeten vragen “Kan je wel tegen een te dikke veelvraat die huilt of boos is om niks? Lijkt het je wat om sex te hebben met opgeblazen buik en het idee dat je met zijn 3-en aan het fozen bent? Lijkt het je wat om mij te zien pijn lijden en te schreeuwen dat het jou schuld is en ik nooooit weer wil bevallen? Lijkt het je wat om daarna naar de drogist te gaan om kraamverband (lees luiers) en zoogcompressen te halen om nog maar niet te praten over het niet direct terug hebben van je eigen vrouw i.v.m. extreem uitrekken en hormonen die zeker nog een week of wat blijven?” Nee dat heb ik weggelaten...

Toch heb ik wel even gevraagd of hij er tegen zou kunnen. Gelukkig kreeg ik een belofte dat ik vertroeteld werd als ik niet meer op kon staan van de bank omdat ik een buik als een ballon had, getroost werd als ik verdrietig zal zijn om eeeuhm niks? En hij mij echt wel kon negeren als ik boos zou worden omdat hij de verkeerde kant op kijkt!?

Helaas kwam ik er al snel achter dat dit niet het geval was. Ik was zwanger, misselijk en moe en dat was pas het begin! Ik kreeg te horen dat ik wel goed moest eten omdat “zijn” kind anders niet goed kon groeien en dat ik maar een luiwammes was omdat ik alweer lag te slapen of uitgebreid aan het gapen was tijdens zijn “o zo interessante uitleg over voetbal” (en nee het lag er niet eens aan dat het over voetbal ging). Later, toen de hormonen om de hoek kwamen in een minder aantrekkelijke vorm, was ik compleet de weg kwijt en voelde ik me alleen, somber en verlaten. Mijn vriend snapte er de ballen van! Hij irriteerde zich aan mijn aanhankelijkheid en ik kreeg dan ook te horen dat het een mindset was! Van deze opmerking ging mijn emotie al heel snel over van verdrietig naar woede. Mindset? Ik zal jou eens een mindset geven mannetje....Er woont iemand in je buik waardoor je je o zo gewaardeerde figuur nooit meer terug zal krijgen (misschien ook wel maar dat geloof je echt niet op dat moment) je borsten zeer binnenkort als melkfabriek gaan functioneren (niks leuke setjes, gewoon een beugeloze huidskleurige voedingsbeha) daarbij voelt het alsof je bezeten bent door de duivel om het nog maar niet te hebben over lichamelijke ongemakkelijkheden zoals in mijn geval een extreem lage bloeddruk, een verminderde longfunctie, spataderen, dikke voeten en benen, maagzuur  waardoor je het gevoel hebt alsof je accuzuur hebt gedronken in plaats een frisje...Ik kan nog meer bedenken hoor! Oke we laten het er voor nu even bij maar durf nooit, maar dan ook nooit meer te beweren dat het een mindset is! Anders vrees ik dat je binnenkort iets vreselijks zal overkomen waarbij ik je in het ziekenhuis als ze je aan het gipsen zijn zal vertellen dat het natuurlijk ook gewoon een mindset is. En misschien zal ik je vertroetelen, heel misschien want het kan zijn dat ik je vertel dat ook al ben je niet meer zo mobiel, het toch erg goed voor je is om op te staan en in beweging te blijven. Dus zie het schoonhouden van het huis als een uitdaging en zet 's avonds lekker theetjes voor mij want ik heb de hele dag gewerkt. En als je er even doorheen zit omdat je niet meer kan wat je graag zou willen  help ik je herinneren dat het binnen enkele maanden echt wel weer over is en tot die tijd moet je je maar gewoon even sterk houden hoor! Leuke dingen doen is een luxe zal ik roepen terwijl ik mijn jas van de kapstok zal pakken om in mijn leukste stap outfit met vriendinnen te gaan eten in de stad om daarna lekker aan de drank te gaan en de hele nacht te dansen. Jou tijd komt wel weer mopje! Even die mindset toepassen hoor.

Alleen

Ik roep je en kijk om me heen. Het is donker en ik voel je

Ik zie je en roep!  Je staat tussen de  mensen en lacht.

Ik ben boos, ik schreeuw, ik roep. Het helpt niet.  Je lacht en bent wijs. Ik niet.

Ik was klein en jij was groot. Jij wist dingen, jij weet nu nog veel meer.

Nu ben ik groot en ben jij klein. Maar jij bent wijs en ik wil dat leren.

Maar je ging weg. Moest je?  Hoort het zo?

Wie leert mij nu, het is leeg.

Ik kijk en zie je, je lacht en blijft lachen. Je bent weg.

Dag lieve Rob

Die andere vrouw(tje)

Een tragische gebeurtenis, Ronald ziet mij niet langer staan. Hij groet me (soms) maar mij kwijlend aankijken terwijl ik mijn haar sta te borstelen ’s ochtends is er niet meer bij. Ik wist dat ik vervangbaar was maar gezien de moeite die hij heeft gedaan om mij “te krijgen” had ik niet verwacht dat ik zo snel inwisselbaar zou zijn. Hij is verliefd op een ander, totaal van de wereld, laat zijn eten staan voor haar en is soms niet meer aanspreekbaar…nou oke dat “niet aanspreekbaar”  is overdreven want het is een man en die kunnen niet luisteren dus daar was ik al aan gewend. Naakt door de kamer huppelen of zeggen dat ik naar die kroeg ga waar al die vrijgezelle mannen komen heeft geen zin want er wordt niet op gereageerd. Nee sinds een week of zes heeft hij een nieuw meisje. Knap is ze wel maar ook een beetje saai. Ze drinkt, slaapt, huilt, plast en poept.  Ik wist het, direct na de bevalling wist ik het. Daar lig je dan op je ziekenhuisbed totaal afgemat van de bevalling. Amper nog op adem gekomen en onder de vieze smuts (lees bloed en vruchtwater) en hij draait zich om gaat met zijn rug naar je toe staan om zijn nieuwe liefde te filmen terwijl ze heel hard aan het huilen is. En als je vanaf dat ziekenhuis bed naar hem roept “doet ze het goed ?” terwijl je tegen zijn rug aan kijkt doet hij geen moeite om zijn hoofd om te draaien maar steekt hij zijn duim in de lucht en filmt verder. Dat waren de eerste signalen. Kort daarna moest ik aanhoren hoe geweldig lekker haar plasluiertjes wel niet roken. Eh bedoel je niet mijn parfum? Ik heb die parfum op die je zo lekker vindt. Nee meneer steekt zijn neus in haar luier snuift eraan alsof het een lijntje coke is en waarna hij in extase zucht met zijn ogen dicht. Weard! En wist je dat zijn nieuwe vriendinnetje als ze huilt niet zomaar huilt? Nee ze huilt traantjes die lijken op kristalletjes zo helder zijn ze. En als ik uitleg dat er echt geen verschil zit tussen mijn tranen en die van Puck, draait hij met zijn ogen en loopt hij hoofdschuddend weg. Nee  echt, hij heeft het zelf gezien toen ze een prikje kreeg vanochtend, het was zo helder dat het net kristalletjes waren.

 Ik kan blijven doorgaan met voorbeeld zoals hoe schattig hij haar kleine voetjes wel niet vindt. Dat vond hij overigens ook ooit van mijn voeten maar toen hij een tattoo van haar voetjes op zijn borst liet zetten wist is dat mijn kansen verkeken waren. Het is over, uit, op tussen ons. Er is andere vrouw in zijn leven. Ik functioneer enkel nog als Campina fabriek. Er is één lichtpuntje in dit verhaal...Ik vind haar stiekem net zo mooi en lief en weet je wat mijn grote voordeel als moeder is? Ik had haar eerst dus ik mag haar houden! 

Joepie! Een kind

Het krijgen van kinderen is iets prachtigs! Je bent er wat tijd aan kwijt en “zomaar” even sporten, winkelen met vriendinnen of de kroeg in is er niet meer bij. Vanaf het moment dat je kinderen hebt overleg je met je partner…heel sexy. En ook het spontane met je partner is eraf. Toch krijg je er een hoop voor terug. Het eerste lachje is geweldig! Zelfs van een volle luier kan je blij worden want ze had zo’n last van haar buik en nu ben je als ouder ook een beetje opgelucht dat “het” er eindelijk uit is. Ik had van Ronald wel verwacht dat hij héél héél héél veel van zijn kind zal houden. Gezien zijn temperamentvolle aard had ik ook verwacht dat hij héél héél héél veel last zou hebben van de gebroken nachten. Nou moet ik toegeven dat we “de ideale baby” hebben gekregen. Ze slaapt na 6 weken al 7 uur door, ze drinkt goed aan de borst en uit de fles, ze is blij tevreden en huilt alleen als het echt nodig is, kortom wat wil een ouder nog meer. En ja, natuurlijk hebben wij ook wel eens ’s nachts beneden gezeten (een uurtje) omdat haar iets dwarszat maar we mochten echt niet klagen! En nee ik overdrijf dit niet omdat ik nou eenmaal een trotse ouder ben. Ronald vindt dit alles ook behalve toen ze een nacht of 2 a 3 iets slechter sliep, toen kreeg ik direct te horen dat ik te hard had geroepen dat we een "droombaby" hebben. ’s Ochtends roept hij standaard wat een vreselijke nacht het wel niet was (uuuhm pardon? Heb jij ook je ogen 2 millimeter open gehad toen ik haar aan het voeden was vannacht?) maar overdag is hij het gelukkig al snel weer vergeten. Wat ik toch een klein nadeel vind is dat mijn rol in dit huishouden sterk veranderd is. Ik roep wel eens dat ik een wandelende Campina fabriek ben want zodra ze mij ruikt begint ze te happen. Of ze nou honger heeft of niet en dat is soms grappig en soms frustrerend, er staat nog net geen houdbaarheidsdatum op mijn borsten geprint. Maar ook Ronald ziet mij meer als melkwagen met chauffeur dan als de mooiste vrouw van de wereld waar hij zo graag een kindje mee wilde hebben. Ik blijf om deze reden dan ook gewoon de melkwagen want anders vrees ik dat ik mijn kind niet meer in handen krijg. Wel eens 2 kinderen gezien die moeten vechten om 1 lolly? Precies, wij zijn de kinderen en Puck is de lolly.